Inny świat i Kordian

13 lutego 2012

Inny świat i Kordian Cóż, powiedzieć trzeba, że dobór lektur szkolnych jest taki, a nie inny i jakoś przebrnąć przez nie trzeba, bo rzadko która lektura obowiązkowa jest lekturą, którą człowiek czyta z prawdziwą przyjemnością. Jak dla mnie zdecydowana większość lektur w ogóle nie nadawał się do czytania – tak jak na przykład „Inny świat” autorstwa Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Owszem, ja doskonale rozumiem, że jest coś takiego jak historia i o tym nigdy nie wolno zapominać, tego uczyć się trzeba – fakt, przyznaję i polemizować z tym nie zamierzam. Ale katowanie młodych ludzi jakimiś łagrowskimi zapiskami i rozkładanie ich na części pierwsze to już lekka przesada. Od niejednej polonistki dostałabym w tym momencie po głowie, bo przecież „Inny świat” to klasyka, to przecież jedna z ikon polskiej literatury, ale ja nic nie poradzę na to, że ta wielka klasyka wcale mi się nie podobała, albowiem została napisana tak ciężkostrawnym i trudnym językiem, że coś potwornego normalnie, zaś oczy dosłownie same się kleiły. „Kordian” to kolejny utwór Juliusza Słowackiego, który trafił do obowiązkowego zestawu lektur w szkole ponadgimnazjalnej. Jest to dramat, który poeta napisał w tysiąc osiemset trzydziestym trzecim roku oczywiście w Szwajcarii. Utwór ten został wydany w tysiąc osiemset trzydziestym czwartym roku w Paryżu – ukazał się on jednak anonimowo. Bohaterem tego romantycznego dramatu jest Kordian. Czytelnik ma okazję spotkać się z nim na różnych etapach jego życia. Najpierw spotyka Kordiana, który jest zaledwie piętnastoletnim chłopcem. Nie jest to jednak taki zwyczajny nastolatek, jakich można spotkać bardzo wielu. Chociaż jest to człowiek młody wiekiem, to jednak duchem jest osobą jak najbardziej dorosłą i bardzo dojrzałą psychicznie. Przeżywa przeróżne rozterki, nie są one jednak rozterkami typowymi dla młodzieńców w wieku lat piętnastu. Kordian porywa się też nawet na własne życie, jednakże próba popełnienia samobójstwa nie jest uwieńczona sukcesem. Kordian odbywa kilka podróży do innych krajów.

» Kategoria: Bez kategorii » Tagi: , , , , , , ,

Talenty manualne

12 lutego 2012

Talenty manualne Każdy człowiek jest inny, posiada inne cechy i inne możliwości, co niejednokrotnie powoduje, iż ludzie wykorzystują swoje umiejętności nawet w celach zarobkowych. Bardzo wielu ludzi wyposażonych zostało przez naturę czy inaczej mówiąc przez geny we wspaniałe talenty, które pozwalają im na dzielenie się nimi z innymi ludźmi, wytwarzanie różnych wspaniałych rzeczy jak również po prostu na to, aby dla własnej satysfakcji robić coś, co jest ładne, co ozdabia ich domy czy inne miejsca, albo po prostu dla zarobku. Różne bywają powody i sposoby na wykorzystywanie swoich talentów, a do najbardziej pożądanych czy raczej opłacalnych talentów należą talenty manualne. Otóż talent w rękach powoduje, że ludzie potrafią rysować, malować czy też tworzyć różne rzeźby i innego typu rzeczy, które właśnie mogą służyć różnym celom, również zarobkowym. Zwykle jednak ludzie tacy rzadko korzystają ze swoich talentów po to, aby po prostu na nich zarobić. Najczęściej po prostu wykonują różne czynności dlatego, że sprawia im to przyjemność i mogą mieć satysfakcję ze swojego dzieła. Różne są rodzaje rozrywki, które są popularne wśród ludzi i które dają im ogromną satysfakcję. Są czynności, które ludzie wykonują tylko dla rozrywki i są takie, które dają im jeszcze inne profity, chociażby pieniądze czy satysfakcje związane z karierą. Jednak Ci którzy mają pewne talenty wykorzystują je również w różnych aspektach, tym bardziej, kiedy mają talenty manualne. Ci którzy mają talenty manualne z pewnością radzą sobie z różnymi ciekawymi zajęciami chociażby takimi jak origami. Origami to bardzo ciekawe zajęcie dla wielu osób, którego podejmować może się zarówno jedna osoba jak i całą rodzina. Chociaż talenty manualne w takich zabawach z origami pomagają, to tak naprawdę nie są potrzebne. Origami to taka sztuka, która tak naprawdę jest do nauczenia się dla każdego, jednak jedyne co przy niej potrzeba to po prostu cierpliwość. Tym co maja talent z pewnością jest łatwiej, ale jeśli go nie ma, to origami nie jest niemożliwe. Trzeba po prostu się postarać, a wtedy z pewnością wszystko będzie szło jak należy i będziemy mogli cieszyć się wspaniałymi tworami z papieru. Istnieje wiele ciekawych zajęć, jakich ludzie imają się podczas swego wolnego czasu. Ludzie wykonują różne czynności, które mają najróżniejsze cele. Niektóre są związane po prostu z ich potrzeba rozrywki, inne związane są z możliwością czy koniecznością zarobienia pieniędzy. Mając pewne manualne talenty ludzie zarówno zarabiają, czerpią rozrywkę czy też robią coś dla własnego zadowolenia. Dokładnie tak samo jest z origami, które jednak jest pewną sztuką, jaką wykonuje się przede wszystkim dlatego, aby rozluźnić się, aby spędzić miło czas i do tego jeszcze dać się wznieść na wyżyny naszemu artystycznemu talentowi. Origami ma wiele zalet, bowiem jest to przede wszystkim pewnego rodzaju sztuka, która pozwala ludziom właśnie na to, aby pokazać swoje artystyczne talenty. Jeśli ktoś ma manualne talenty, to tak naprawdę nie będzie mu trudno pobawić się w origami, które pozwala na tworzenie z papieru niewiarygodnie wspaniałych dzieł. Tworzy się papierowe zwierzęta, stwory, można tworzyć naprawdę ciekawe rzeczy i dobrze się przy tym bawić.

» Kategoria: Bez kategorii » Tagi: , , , , , , ,

Herkules Poirot

12 lutego 2012

Herkules Poirot Herkules Poirot to następny niesamowicie znany detektyw fikcyjny. Został on stworzony przez królową powieści kryminalnych, angielską autorkę żyjącą na przełomie dziewiętnastego oraz dwudziestego stulecia Agathę Christie. Herkules Poirot był bohaterem przeszło trzydziestu powieści jej autorstwa. Pochodził z Belgii. Pracował w tamtejszej policji. Jednakże w momencie, kiedy zakończyła się pierwsza wojna światowa przeniósł się do Anglii. W kraju tym rozpoczął działalność na własną rękę, a zatem podjął pracę w charakterze prywatnego detektywa. Był postacią rozpoznawalną między innymi za sprawą swojego wyglądu zewnętrznego. Należał do mężczyzn niskich, pod nosem miał charakterystyczny wąsik, przywiązywał ogromna wagę do swojej prezencji, nosił się w sposób elegancki i nienaganny. Nie uznawał czegoś takiego, jak klasyczne metody stosowane przez znakomitą większość detektywów. Do stawianych przed nim wyzwań pochodził w sposób psychologiczny. Był człowiekiem zamożnym i posiadającym wiele znajomości. Porucznik Columbo to bezapelacyjnie jeden z najbardziej rozpoznawalnych fikcyjnych detektywów na świecie. Tak właśnie nazywa się bohater wyprodukowanego w Stanach Zjednoczonych serialu telewizyjnego zatytułowanego w ten sam dokładnie sposób. Serial ten amerykańska telewizja wyświetlała od roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego ósmego, a zakończyła emisję przed sześcioma laty. Z postacią porucznika nieodmiennie kojarzony jest aktor Peter Falk – słusznie poniekąd, albowiem był on jedynym odtwórcą tej roli. Columbio odznaczał się kilkoma charakterystycznymi cechami, jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny. Ubierał się niedbale, a jego firmowym znakiem był pomięty, stary prochowiec. Do tego oczywiście obowiązkowe cygaro w zębach. Sprawiał wrażenie człowieka nieporadnego, ale były to tylko pozory. Jak na pozytywnego bohatera przystało, odznaczał się nieprzeciętną inteligencją, sprytem i umiejętnością logicznego rozumowania. Bardzo często pojawiał się również na ekranie w towarzystwie swojego psa.

» Kategoria: Bez kategorii » Tagi: , , , , , , , ,

Balladyna

8 lutego 2012

Balladyna „Balladyna” jest tragedią, która znajduje się w zestawie lektur obowiązkowych w szkole ponadgimnazjalnej i jest analizowana przy okazji omawiania epoki romantyzmu. Autorem „Balladyny” jest Juliusz Słowacki. Poeta napisał ten dramat w Genewie w roku tysiąc osiemset trzydziestym czwartym roku, jednakże utwór ten doczekał się swego pierwszego wydania dopiero pięć lat później. I nie miało to miejsca w Genewie, ale w Paryżu. „Balladyna” podzielona jest na pięć aktów, a jej bohaterką jest dziewczyna nosząca właśnie imię Balladyna. Balladyna ma siostrę o imieniu Alina. Utwór nawiązuje także do wierzeń ludowych, przez które to bardzo często przewijały się motywy fantastyczne. Tych również w utworze Słowackiego nie brakuje. Poeta zadedykował „Balladynę” Zygmuntowi Krasińskiemu. W tragedii tej mamy miłość i śmierć, pokazane jest, do czego może człowieka doprowadzić żądza władzy. Nic nie jest jednak bezkarne, zaś za popełnione zbrodnie trzeba zawsze zapłacić, jak jest wina, musi być również i kara. Ryszard Kapuściński wielkim mistrzem był – to fakt, którego nikt nie będzie śmiał nawet podważyć. To bez wątpienia autor jednych z najlepszych – i to nie tylko w naszym kraju – reportażystów. Nie na darmo zresztą nazywano go mistrzem reportażu. W zestawie lektur obowiązkowych znajdował się w szkole średniej „Cesarz”. Jest to reportaż, który został wydany w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym ósmym roku, zaś traktuje on o tym, co się działo w Etiopii, kiedy to monarchia w tymże kraju została obalona. Reportaż jako taki nie ma jednakże tak zwanych głównych bohaterów, z czym zwykle spotykamy się właśnie w reportażach. „Cesarz” zbudowany jest natomiast z relacji osób, które to znajdowały się w otoczeniu obalonego monarchy. Wszystko to pokazane jest właśnie z ich punktu widzenia – całe budowanie tego systemu, a potem jego bolesny upadek. Relacje te nie są wcale nafaszerowane jakimiś emocjami, są natomiast suche i zupełnie beznamiętne, dają w związku z tym czytelnikowi bardzo dużo do myślenia.

» Kategoria: Bez kategorii » Tagi: , , , , , , ,

Następna strona »